SAT - Sennacieca Asocio Tutmonda

Eldonaĵoj 2011

Vito — 2012-05-17T11:11:33Z

En 2011 eldoniĝis kadre de la kooperativo :
La Aliulo
Esperanta mapo de Eŭropa franclingvio
Indignu !

Beta-versio de PIV nun rete konsultebla

Vinko — 2012-05-15T19:33:12Z

Ekde la komenco de aprilo, reta versio de PIV estas rete konsultebla ĉe : http://www.vortaro.net/. Ĝi estas la rezulto de kunlaboro kun E@I, kiu administras la retan version, kaj kun kiu SAT kontraktis antaŭ du jaroj, kaj de la firmao "Studio GAUS", kiu konstruis la programaron por prilabori la datumojn, komisiite de E@I. Temas pri beta versio, do en kiu povas resti kelkaj malglataĵoj. Ankoraŭ ne ĉeestas ilustraĵoj. La dokumento estas libere konsultebla de ĉiu interesiĝanto, sed necesas por tio registriĝi.

Mendojn de papera PIV - nun vendata kontraŭ 60 eŭroj - eblas sendi al Libroservo de SAT-Amikaro, 134 bd Vincent Auriol, FR-75013 Paris, Francio. Rete al :
libroservo ĉe sat-amikaro.org.

Esperanto? Đó là cái gì?

Vinko — 2012-05-15T17:59:00Z

Bác sĩ L. L. Zamenhof, một thầy thuốc sống ở phía tây của đế chế Nga đã đề xuất Quốc tế ngữ vào năm 1887, như là một ngôn ngữ quốc tế trung lập. Ông muốn phát triển và thử nghiệm với các đồng nghiệp một ngôn ngữ dễ học, theo quy tắc, để sau đó nó được giới thiệu như như một ngôn ngữ quốc tế thứ hai cho tất mọi người. Zamenhof đã coi một ngôn ngữ là trung lập, nếu nó là sở hứu của mọi người như nhau, không chỉ là một vấn đề thực tế, mà còn góp phần làm dịu những xung đột và thúc đẩy hòa bình.

Esperanto đã đạt được một bước đột phá ban đầu: nó đã trở thành một sinh ngữ xuyên thế hệ, mà hàng chục ngàn người trên toàn thế giới nắm vững. Một số người trong số họ đã tham gia các hội. UEA (Universala Esperanto-Asocio – Hôi Quốc tế ngữ toàn cầu) có các thành viên tại 114 quốc gia. SAT (Sennacieca Asocio Tutmonda – Hội Phi quốc gia Toàn thế giới) , nhỏ hơn, có xấp xỉ 1000 thành viên. Nó là nơi tập họp của những người nói tiếng Esperanto thuộc cánh tả (chủ yếu là xã hội chủ nghĩa, cộng sản, vô chính phủ và chống chủ nghĩa dân tộc), các người nói tiếng Esperanto hoạt động trong lĩnh vực công đoàn và môi trường sinh thái. Esperanto liên tục chứng tỏ khả năng tồn tại của mình. Nó cung cấp nhiều dịch vụ thiết thực cho những người nói ngôn ngữ này.

Thông tin dân chủ ở quy mô toàn cầu

Sự thống trị toàn cầu của một vài ngôn ngữ dựa trên sức mạnh của các quốc gia sử dụng chúng. Các thành viên của các cộng đồng không có đặc quyền ngôn ngữ giao tiếp "từ dưới lên trên” ở mức quốc tế - nhiều hay ít tùy thuộc vào việc họ thông thạo một hoặc nhiều ngôn ngữ bá quyền. Những người không biết bất kỳ ngôn ngữ "chính" nào, phần lớn bị loại trừ khỏi các thông tin liên lạc quốc tế.

Việc chỉ sử dụng một vài ngôn ngữ quốc gia trong quan hệ quốc tế bóp méo sự trao đổi văn hóa và làm lệch dòng chảy của thông tin có lợi cho các tầng lớp ưu tú về kinh tế, chính trị và lãnh đạo tư tưởng của các nước được ưu tiên về mặt ngôn ngữ. Một ngôn ngữ trung lập, dễ học hơn có thể tạo sự bình đẳng và cân bằng.

Một số người theo thuyết định mệnh cam tâm chấp nhận vấn đề ngôn ngữ, và một số người khác kiếm lời từ điều đó bởi vì kiến thức của họ về ngoại ngữ có ích cho sự nghiệp, và mang lại uy tín. Nhưng trước hết, tất cả các tầng lớp cầm quyền của nhiều quốc gia có mọi lý do để duy trì nguyên trạng. Việc hầu hết người làm công ăn lương và toàn bộ dân chúng chỉ biết một thứ tiếng hoặc có kiến thức hạn chế về ngoại ngữ là điều phù hợp với lợi ích của giai cấp thống trị, vì lý do họ ít có khả năng tiếp cận với ý kiến và thông tin từ các nước khác chưa qua sự sàng lọc của các phương tiện thông tin đại chúng mà giải cấp thống trị chi phối. Ngoài ra việc trao đổi trực tiếp với những con người cùng số phận ở các nước khác là rất hạn chế.

“Toàn cầu hóa từ bên dưới", một khái niệm được nâng thành chủ đề thời gian gần đây và là sự đối đáp cho sự toàn cầu hóa từ bên trên, chỉ có thể được thực hành bởi những người có thể nói chuyện với nhau.

Esperanto mang tính quân bình. Thông qua Esperanto, người ta nhằm mục tiêu cho phép các tầng lớp nhân dân rộng rãi trong tất cả các nước giao tiếp trực tiếp với nhau vượt qua các biên giới ngôn ngữ và chính trị. Tiếng Anh, mà nhiều người coi như là ngôn ngữ quốc tế trên thực tế, không làm nổi điều đó ngay cả trong nhóm nhỏ các nước tương đối giàu có với hệ thống trường học được xây dựng hoàn chỉnh. Mặc dù quyền lực tạm thời vẫn còn trong tay những người chống lại việc phổ biến Esperanto, thực tế cho thấy rằng Esperanto ngay hôm nay đã là một phương tiện mà nhờ đó một số người có thiệt thòi về ngôn ngữ có khả năng trở thành song ngữ, trong khi nó là một phương tiện mà nhờ đó mọi người có thể tham gia vào cuộc giao tiếp bình đẳng vượt qua các rào cản ngôn ngữ.

Ngôn ngữ chức năng

Esperanto có thể học được trong khoảng một phần ba thời gian cần thiết cho việc học ngoại ngữ phổ biến nhất. Chữ viết mang tính ngữ âm (một âm thanh = một chữ cái) và ngữ pháp là rất quy tắc. Hệ thống âm thanh đáp ứng với với nguyên tắc của tính quốc tế. Tiếng Esperanto nói có âm thanh giống như tiếng Tây Ban Nha hoặc Ý. Esperanto là một ngôn ngữ chắp dính, trong đó một phần lớn từ vựng là sự kết hợp từ các yếu tố nhỏ hơn. Điều này làm giảm số lượng các yếu tố từ vựng cần phải học. Từ vựng đáp ứng các nguyên tắc tính quốc tế của từ càng cao càng tốt.

Ngôn ngữ thích hợp cho tất cả các mục đích chỉ có thể phát triển trong một quá trình tập thể. Từ gần 100 năm nay đã diễn ra các đại hội và các cuộc họp, tại đó người ta nói tiếng Esperanto. Có hàng chục ngàn đầu sách và vài trăm tạp chí mặc dù nhỏ ra đều đặn bằng Esperanto.

Esperanto thường xuyên trở thành ngôn ngữ gia đình hàng ngày đối với các cặp vợ chồng có nguồn gốc dân tộc khác nhau (và con cái của họ).

Esperanto phát triển cũng như các ngôn ngữ khác – bằng cách vay mượn từ vựng và gọi tên các khái niệm đã sẵn có trong các nguồn ngôn ngữ sẵn có khác – mà không bị mất tính đơn giản và đều đặn tương đối của nó

Trong tương lai, Esperanto sẽ đi tới đâu?

Số người nói Esperanto ở châu Âu là ổn định và đã phát triển đáng kể trong vài thập kỷ qua ở một số khu vực bên ngoài của Châu Âu (Trung Quốc, Iran, châu Phi). Esperanto đã nhận được sự công nhận nhiều hơn điều được biết đến, ngay cả khi Esperanto còn rất xa điều cần thiết để đẩy nó trên phạm vi toàn cầu lên thành ngôn ngữ thứ hai cho tất cả mọi người.

Nghị quyết năm 1954 của UNESCO công nhận một số “thành tựu mà Esperanto đã đạt được trong lĩnh vực trao đổi quốc tế và làm cho các dân tộc xích lại gần nhau” Kể từ đó, Hội Quốc tế ngữ Toàn cầu UEA hợp tác với các tổ chức phi chính phủ trong các nhóm công tác khác nhau của UNESCO. Tổ chức này thậm chí còn khuyến nghị trong năm 1985 quan tâm nhiều hơn vấn đề ngôn ngữ và Esperanto trong các trường học và cao đẳng của các nước thành viên.

Một số nước cho phép Esperanto như là một môn tự chọn trong các trường học. Trường Đại học Budapest có một khoa Esperanto, và các trường đại học khác cung cấp các khóa học bằng và về Esperanto. Chính quyền địa phương phát hành những thông tin du lịch bằng Esperanto, và dịch vụ phát thanh truyền hình quốc tế ở một số nước phát sóng chương trình Quốc tế ngữ hàng ngày hoặc hàng tuần trên làn sóng ngắn hoặc vệ tinh.

Mạng lưới ngày càng dày đặc của truyền thông thế giới, cùng với toàn cầu hóa tư bản chủ nghĩa, đưa ra trong thời gian qua một thách thức ngày càng tăng đối với giai cấp công nhân – những thách thức toàn cầu hóa có ý thức từ bên dưới. Esperanto rất thích hợp để cung cấp kỹ năng có thể mở rộng đầu tiên về ngoại ngữ. Cộng đồng những người sử dụng Esperanto tạo nên một môi trường mà trong đó những yêu cầu của chính sách ngôn ngữ được liên tục phản ánh. Bằng cách đó Esperanto đóng góp phần mình vào công cuộc cải tiến cần thiết nền văn hóa ngôn ngữ của các tầng lớp xã hội ít được ưu đãi nhất. Bất kể tính mong manh của chính sách đẩy mạnh Quốc tế ngữ, bản thân ngôn ngữ đã từ nhiều thập kỷ nay tỏ ra có sức sống và luôn luôn thu hút được những người hâm mộ mới.

Nhiều người thực tế sử dụng Esperanto

Nhiều người sau quá trình học tập Esperanto một cách khiêm tốn đã có được những quan hệ rộng khắp trên quy mô thế giới.. Một số người hoạt động trong các tổ chức. Đa số những người nói Esperanto chú trọng vào những khía cạnh thực tế hơn là chính trị: họ sử dụng các kỹ năng ngôn ngữ của họ trong khi đi du lịch thông qua liên lạc với bạn bè nhờ một trong các danh sách địa chỉ Pasporta Servo (dịch vụ hộ chiếu), trong đó có các địa chỉ của 1364 người từ 89 quốc gia sẵn sàng cho những người nói tiếng Esperanto đi du lịch hoặc nghỉ lễ ở không mất tiền trong một thời gian hạn chế. Quanh năm diễn ra hàng chục cuộc họp quốc tế, hội nghị và các hoạt động giải trí, thường bàn về những yêu cầu xã hội chính trị và văn hóa chính trị.

SAT là gì?

Vinko — 2012-05-15T17:57:18Z

SAT (Sennacieca Asocio Tutmonda – Hội Toàn cầu Phi quốc gia) là tổ chức toàn cầu quan trọng nhất của những người lao động nói tiếng Esperanto. Đây là một hội nhằm mục đích tạo điều kiện thuận lợi cho các mối quan vượt qua các rào cản ngôn ngữ và quốc gia giữa những người đấu tranh vì một thế giới không có bóc lột giai cấp và loại bóc lột khác.

SAT tập hợp những người có chính kiến thuộc cánh tả nói chung, từ tất cả các khuynh hướng tư tưởng, tìm thấy sự nhất trí trong hành động chung. Hơn nữa, SAT, theo tên của mình, sennacieca, có nghĩa là, không có vấn đề thành viên SAT thuộc quốc gia hoặc tiểu bang nào, và hiệp hội không có chi hội quốc gia nào. Tuy nhiên, SAT làm việc ở cấp quốc gia với các tổ chức gọi là Hiệp hội Công nhân Quốc tế ngữ, cung cấp thông tin về Esperanto và quan tâm đến giảng dạy trên các địa bàn ngôn ngữ khác nhau. Tóm lại, thông qua việc thường xuyên sử dụng Esperanto và ứng dụng toàn cầu của nó, SAT nhằm mục tiêu giúp đào tạo những con người có khả năng hiểu và suy nghĩ đúng đắn về những ý kiến, luận văn, xu hướng và do đó, tự mình vạch ra con đường mà mình coi là trực tiếp nhất hoặc dễ đi nhất để giải phóng giai cấp của mình và đưa nhân loại đến bậc cao nhất của nền văn minh và văn hóa. " (§ 1 của Điều lệ)

SAT là một hội TOÀN CẦU với cấu trúc PHI QUỐC GIA. Điều này có nghĩa là người ta gia nhập trực tiếp với tư cách cá nhân, và không phải thông qua tổ chức (quốc gia) nào khác, như một hội quốc gia. SAT hoàn toàn không quan tấm đến.quốc tịch của các thành viên.

Cụ thể, SAT hoàn thành những mục tiêu của mình bằng cách: tạo điều kiện thuận lợi để các thành viên trực tiếp trao đổi ý kiến với nhau thông qua báo chí, các cuộc thảo luận trong các đại hội hàng năm, các danh sách địa chỉ thư trên mạng v.v. cung cấp tài liệu giáo dục dưới hình thức bài báo, sách, và trang web phong phú..

1. Có lẽ đối với không một ai trên thế giới hơn là những người lao động, ngôn ngữ dân chủ của chúng tôi lại có tầm quan trọng như vậy, như đối với giới công nhân, và tôi hy vọng rằng sớm hay muộn giai cấp công nhân sẽ là hỗ trợ mạnh nhất đối với công việc của chúng tôi. Những người công nhân không chỉ trải nghiệm lợi ích của Esperanto, mà hơn những người khác, họ sẽ cảm nhận được bản chất và ý tưởng của Esperanto. L.-L. Zamenhof, người khởi xướng Esperanto.

2. Liên hệ tinh thần giữa vô sản của các nước khác nhau trong thực tế chỉ xảy ra thông qua những người trí thức nói nhiều thứ tiếng. Vì vậy, hoạt động của SAT, nhằm mục đích đoàn kết, làm những người lao động trên toàn thế giới đoàn kết với nhau, trực tiếp xích lại gần nhau về bản chất mang tính cách mạng. Eugene Lanti, người sáng lập S.A.T.

3. Các thành viên phải tập cho quen với khả năng cảm nhận, tư duy và hành động theo phong cách phi quốc gia (phương châm của SAT)

La 05an de majo 2012

Vito — 2012-05-14T22:28:04Z

Informojn de Jasuo HORI rilate la situacion en Japanio ni ricevas regule de la 11a de marto, k ĉi tien ni ilin aperigas por pli larĝe informi al ĉiuj kamaradoj, kiujn koncernas ĉi malĝojaj eventoj. Solidarecan subtenon al ĉiuj suferantoj.
Legu plu...

La 5an de majo 2012

Ĉiuj 54 nukleaj reaktoroj ĉesis funkcii

La 5an de majo estas Tago de geknaboj. En tiu ĉi tago ni povis donaci tre bonan donacon al ĉiuj geknaboj. Nuklea reaktoro Tomari en la norda insulo Hokajdo ĉesis funkcii pro la regula ekzameno je 23:03. Rezulte ĉiuj 54 reaktoroj en Japanio nun ne funkcias.
Antaŭ la katastrofo ni havis 54 nukleajn reaktorojn, sed pro la katastrofo 4 reaktoroj en Fukuŝima estis tiel severe damaĝitaj, ke ili estis oficiale forĵetitaj en aprilo, kaj aliaj 49 jam haltis pro akcidentoj aŭ ekzamenoj. Dum la lastaj 42 jaroj ekde 1970 unuan fojon ĉiuj reaktoroj ĉesis funkcii.
Post la katastrofo la registaro antaŭvidis, ke ĉiuj reaktoroj haltos, kaj faradis diversajn komploton kaj minacon por refunkciigo de kelkaj reaktoroj, prezentante “kriterion de refunkciado”, tamen tiu kriterio estas tre malpreciza, favore al la elektraj kompanioj. La registaro volis/as permesi la refunkciadon, kondiĉe ke la elektraj kompanioj faros “stresan teston de la reaktoroj” kaj preparos la planon pri ĉefstabejo ekipita per amortiza funkcio. La registaro “garantiis la sekurecon” de la reaktoro Ooi en la gubernio Fukui, sed tio tute ne estas akceptebla por la rilatantaj gubernioj. Krome, oni ankoraŭ ne finis la analizon de la nuklea akcidento en Fukuŝima. Kiamaniere la registaro povas garantii la sekurecon ? Tute ne komprenebla afero por ĉiuj. En tiu situacio la registaro ne povis trudi la refunkciigon, kaj venis la 5a de majo.

En diversaj lokoj okazis manifestacio pri tiu memorinda tago. En Tokio kunveno “La tago sen nukleaj reaktoroj, Adiaŭon al atomenergio” okazis kun 5500 partoprenantoj. Unu el la organizantoj, verkistino Saŭaĉi Hisae, salutis : “Ŝajnas, ke la registara politiko pri atomenergio estos ne ŝanĝabla, sed se ĉiuj protestos, tio povos ŝanĝi la politikon”. Kritikisto s-ro Uĉihaŝi Kacuto salutis : “Ek de hodiaŭ la atomenergio-subtenantoj nove komencos fari komploton. Ni havu povon antaŭvidi la estontecon kaj batalu por elservigi ĉiujn reaktorojn”. Hejme mi kaj mia edzino tostis por festi la memorindan 5an de majo.


Manifestacio por festi la haltigon de la lasta nuklea reaktoro en Japanio

Hodiaŭ mi versis jenan poemaĉon.

Varman mondon sen nukleaj reaktoroj

Kiam mi scias, ke elektro venas de nukleaj reaktoroj,
Kial oni uzas tiajn danĝeraĵojn, mi demandas min,
kaj mi sentas min malvarma.
Kiam mi scias, ke elektro venas de termoelektraj reaktoroj,
ĉar oni uzas petrolon kaj karbon,
mi sentas min ne varma.
Kiam mi scias, ke elektro venas de hidroelektraj reaktoroj,
kvankam mi ne ŝatas betonajn digojn,
mi sentas min varmeta.
Kiam mi scias, ke elektro venas de sunenergio,
Ĉar ĝi estas beno de la naturo,
Mi sentos min varma tutkorpe.

En la bela, maja suno
mi sentas vivĝojon.
Nur sciante, ke ĉiuj nukleaj reaktoroj haltis,
Mi sentas min tiel varma.
Kiam ĉiuj nukleaj reaktoroj malaperos,
Kiel varma estos la tuta mondo !

Haltado de ĉiuj nukleaj reaktoroj en Japanio
Tiom varmigas min,
Tio estas mia nova eltrovo.
Ĉiuj malbonaĵoj en la mondo fontas
certe de nuklea energio.
Ni plu batalu senlace,
por ke ĉiuj nukleaj reaktoroj elserviĝu,
por ke ni ĉiuj sentos nin vere varmaj.

La 25an de februaro 2012

Guy Martin — 2012-05-14T22:14:37Z

La 25an de februaro 2012

Komence de marto okazos la unua Sud-Azia Seminario en Nepalo. Kiam mi estis prezidanto de Komisiono pri Azia Esperanto-Movado (KAEM), mi proponis la okazigon de tia seminario en ĉiuj kvar partoj de Azio, nome Nord-orienta Azio, Sud-orienta Azio, Suda Azio kaj Okcidenta Azio, kaj la unuan fojon tiu seminario okazos en Nepalo, dank' al Nepala Esperanto-Asocio. Mi havas respondecon pri la sukcesigo de la seminario, do mi partoprenos. Tuj post kiam mi revenos, venos la unujara datreveno de la katastrofo, do tiu ĉi raporto estas la lasta antaŭ tiu datreveno. Eble mi verkos unu okaze de tiu datreveno, kaj pli poste mi ĉeestos ĉe la kursfina ceremonio en la mezlernejo Tooni en la urbo Kamaiŝi la 14an de marto kaj raportos pro tio. Tiu estos la lasta en la serio de tiu raportaro.


25_2_12

Nur du el 54 reaktoroj funkcias

La 20an de februaro la tria reaktoro en la nuklea centralo Takahama en la gubernio Fukui (en la mapo n-ro 10) ĉesis la produktadon de elektro pro la regula ekzameniĝo. Nun funkcias neniuj reaktroj en la okcidenta regiono Kansai (kie situas la urboj Osako, Kobe kaj Kioto). En la tuta Japanio nun funkcias du reaktoroj : la 6a reaktoro en la gubernio Niigata (n-ro 6) kaj la 3a en la gubernio Hokajdo (n-ro 1), tamen ankaŭ tiuj ĉesos funkcii en aprilo pro la regula ekzameniĝo. Laŭ la registaro, se neniu reaktoro funkcios en somero, mankos 7 % de la necesa elektro. La prezidanto de Kansai Elektro-Kompanio diris, ke por stabile provizi elektron, necesos refunkciigi reaktorojn. En la lasta somero, kaj la registaro, kaj la industria mondo kaj la popolanoj obsedite ŝparis la uzon de elektro, sed dum tiu ĉi vintro ne tre, ĉar nun ni scias, ke eĉ en tiu somero elektro ne mankis, kaj supozas, ke certe la registaro kaj la elektraj kompanioj pretekstas la “mankon” de elektro, celante refunkciigi reaktorojn,. Tamen estas fakte, ke ĉiuj homoj klopodas ŝpari elektron diversmaniere : ne uzi klimatizilon aŭ kune uzi klimatizilon kaj ventumilon, ofte malŝalti elektrajn aparatojn, uzi dikajn kurtenojn, ne uzi elektran poton, ne elektre varmigi la sidejon de neceseja kuveto ktp. En mia hejmo, krom tiuj klopodoj, ni instaligis sunenergiajn panelojn sur la tegmento. Por produkti elektron, ni devas uzi karbon kaj petrolon, kiuj ne produktiĝas en la japana insularo, do ni importas ĉion el eksterlando. 56,4% de la karbo venas el Aŭstralio, 19,1 % el Ĉinio kaj 12,0% el Indonezion. Preskaŭ 100% de la petrolo venas el Mez-orineto. Lastatempe en la markolo Hormuz inter Irano kaj Omano okazas/os konflikto, kaj tio povos influi multe la japanan energipolitikon. Se okazos serioza afero kaj la transportado de petrolo estos blokita, tio donos pretekston al la industria mondo por refunkciigi nukleajn reaktorojn. Mi suspektas, ke Usono intence flamigas la krizon en tiu mondparto por subteni la japanan atomenergipolitikon.

Unujara datreveno de la tertremo en Novzelando

Japanoj ne nur suferas enlande sed ankaŭ eksterlande pro tertremoj. Antaŭ la Granda Tertremo en marto 2011 en Japanio, jam okazis alia granda tertremo en Christchurch, Novzelando la 22an de februaro 2011. La forteco estis M6,3 kaj la cifero, kiu signifas skuad-fortecon, estis 940 Galilejo (Gal), pli granda ol 800 en la Granda Tertremo en Hanŝin en Japanio en 1995. En tiu tertremo 185 mortis, inkluzive de 28 japanoj. Tiuj 28 studis la anglan lingvon en Instituto King's Education, kies 6-etaĝa konstruaĵo momente flatiĝis. El ili 11 estis studentinoj pri eksterlandaj lingvoj en la urboj Tojama kaj Kioto, 9 estis flegistinoj kaj aliaj. Laŭ ĵurnaloj, en 2009 dek mil japanoj, el kiuj 70% estis virinoj, vizitis Novzelandon por lerni la anglan lingvon, pro malalta vivkosto, sekureco kaj la subteno de la novzelanda registaro. En la unujara datreveno de tiu tago, urbanoj rememoris la mortintojn dum du-minuta silentado, kaj en la memorfesto partoprenis pli ol 900 homoj, inkluzive de 80 japanoj. Ŝajnas, ke tiu konstruaĵo de CTV, en kiu japanoj lernis la anglan, estis pli malforte konstruita, ol la normo, kaj la registaro esploras la kaŭzojn de la detruiĝo.

La 16an de aprilo 2012

Vito — 2012-05-14T22:13:05Z

La 16an de aprilo 2012

Nun estas sezono de sakuro-floroj. En mia urbo, kiu situas 100 kilometrojn nordokcidente de Tokio, jam la kulmino pasis, kaj ĉie la tero estas kovrata de falintaj petaloj de sakuro. Mi petole kaj petale faris desegnaĵon por ke ni ĉiuj havu “Esperon”.
En mia urbo ni povas senmaltrankvile ĝui sakurojn en parkoj, sed en la urbo Fukuŝima troviĝas jena rekomendo eble en ĉiuj parkoj :

Rekomendoj al tiuj, kiuj uzas tiun ĉi parkon
Pro la influo de radioaktiveco estas rekomendinde, ke vi sekvu jenajn aferojn.
1. Vi ne uzu tiun ĉi parkon pli ol unu horon.
2. Post la uzo vi lavu al vi la vizaĝon kaj la manojn.
3. Atentu, ke vi ne metu teron kaj sablon en vian buŝon.

Tiuj rekomendoj direktas sin al infanoj kaj patrinoj, kiuj akompanas ilin. Infanoj tre ŝatas ludi en parkoj, tuŝante teron kaj sablon, tamen nun en la urbo Fukuŝima, tio ne estas rekomendinda. Kian influon ricevos infanoj, kiuj ne havas okazon ludi ekstere en la naturo ?

La 01an de aprilo 2012

Vito — 2012-05-14T22:06:16Z

Mi ne povas ĉesi raporti. Mi komencas sendi raporton kiel en la dua parto aŭ en la dua jaro de la raportaro. Hodiaŭ mi sendos raporton pri la nuna situacio kiel en la komenco.

La 01an de aprilo 2012

Kia esta la nuna stato de Japanio unu jaron poste ?
En Japanio ofte okazas grandaj tertremoj, sed kutime ili atakas nur iun gubernion aŭ iun malgrandan regionon, do tiuj tertremoj havas lokajn nomojn, ekzemple, Tertremego de Hanŝin/Aŭaĵi kaj Tertremo de Niigata-Ĉuuecu, sed ĉi-foja tertremo estas nomata « Tertremego de Nordorienta Japanio », ĉar ĝi atakis la tutan nordorientan parton de Japanio, nome preskaŭ du-trionojn de la tuta marbordo de la Pacifika Oceano. Krome ĝin sekvis la terura nuklea akcidento, do oni ne povas simple resumi aŭ raporti la katastrofon, eĉ unu jaron poste. Tial estas tre malfacile raporti, kia estas la nuna stato de la damaĝitaj regionoj kaj entute Japanio. Por ke vi povu bone vidi la situacion, mi citos voĉojn de suferantoj kun iom da klarigoj.

Terkulturado
« Ĉu ni ne povos rikolti rizon en tin distrikto Otomo ? » demandis sin s-ro Murakami Cutomo 41-jara. En lia distrikto 90% de la 120-hektaraj rizkampoj estas inunditaj de la cunamo. « Eble mi devos serĉi alian laboron. »
En tri gubernioj Iŭate, Mijagi kaj Fukuŝima entute 18282 hektaroj da kampoj estis inunditaj. Meznombre 20% jam fariĝis kultureblaj, kaj la registaro celas reordigi ĉiujn kampojn en 3 jaroj.
En Fukuima troviĝas alia problemo ; malpurgitaj kampoj per cezio. Kampoj estas vastaj, do estas preskaŭ ne eble perfekte purigi ilin. Ĉu la terkulturistoj povos planti rizplantojn, kaj en aŭtuno povos vendi la rikoltitan rizon ? Multaj terkulturistoj estas maljunaj kaj ne havas kuraĝon denove prunti monon por restarigi sian kamparon. S-ro Sugaŭara Tacuja, kiu produktas florojn, diras : « Nemalmultaj maljunaj terkulturistoj ne volas heredigi sian profesion al siaj gefiloj. Mi timas, ke malaperos terkulturistoj post kelkaj jaroj, kiam kampoj fariĝos kultureblaj. » (Laŭ la ĵurnalo Mainiĉi, la 29an de februaro 2012)

Laboristoj, kiuj perdis laboron pro la katastrofo
En la urbo Iŝinomaki, Mijagi, venas multaj homoj al Laborpera Oficejo. Tiu urbo, la plej granda fiŝkaptista urbo en la damaĝitaj regionoj, suferis pro granda damaĝo kaj la fiŝkapta industrio preskaŭ mortis. 56-jarulo, kiu laboris kiel ŝoforo antaŭ la katastrofo, diras : « Se mi serĉus laboron en aliaj gubernioj, mi povus trovi ĝin, sed mi havas familion ĉi tie kaj ne povas translokiĝi al fora loko. »
37-jarulino, kiu laboris en fabriko pri fiŝkaptado, diras : « Mi havas du gefilojn, do mi serĉas laboron kun la kondiĉo, ke mi povu ferii sabate kaj dimanĉe, sed ne troviĝas tia laboro. »
En januaro en la tri gubernioj 140000 homoj serĉis laboron. Senlaboruloj rajtas ricevi subvencion de la ŝtato dum limigita periodo. La registaro plilongigis la periodon, konsiderinte grava malfacilan situacion de laboristoj, sed fine de tiu aprilo tiu periodo por iu tavolo de homoj finiĝos, kaj naskiĝos pli ol 10 mil sensubvenciaj senlaboruloj, kaj en septembro al ĉiuj senlaboruloj tiu periodo finiĝos.

Atomcentrala akcidento de Fukuŝima
La 26an de marto s-ro Macumoto Ĵuniĉi, proparolisto de TEPCO, klarigis pri la stato de la reaktoro n-ro 2 : « La nivelo de akvo en la reaktoro estas malalta, kompare kun la kvanto de enverŝita akvo, sed la akva temperaturo estas 48-50 gradoj, do ni supozas, ke la brulaĵoj estas malvarmigitaj. »
TEPCO esploras la internon de la reaktoroj per fotiloj, sed ankoraŭ ne estas klara, kia estas la stato ene. En la sama tago TEPCO publikigis, ke akvo enhavanta alte radioaktivajn substancojn, inkluzive de stroncio, eliris en la maron. La kvanto estas 80 litroj kaj ĝi enhavas 11,2 miliardojn da bekereloj da radioaktiveco. En decembro la registaro publikigis, ke la reaktoroj nun estas stabilaj, sed ĉio dependas de « supozoj », ne de faktoj. Por kio la registaro tiel facilanime konstatis la sekurecon ? Respondi estas facile : konstatigi al la popolanoj, ke la akcidento ne estis tiel grava, kaj komenci refunkciadon en aliaj centraloj.
En la centraloj de Fukuŝima daŭra kaj kvazaŭ sencela laboro en la malpurigita loko lacigas laboristojn. Post la akcidento ili okupiĝis pri la riparado kiel sia misio, sed jam tia entuziasmo malaperis. Ĉu TEPCO povos dungadi 50 mil - 100 mil kapablajn laboristojn dum la venontaj 30-50 jaroj ĝis la malkonstruo de tiuj reaktoroj ? Nun la fako pri atomenergio en universitatoj estas la plej malpopulara inter studentoj. Kiuj volos kaj povos okupiĝi pri tiu malespera laboro ?

Refunkciigo de atomreaktoroj
Nun ĉiuj 54 atomreaktoroj krom unu haltas. Pro tio la industria mondo timas, ke elektro mankos en somero, kaj premas la registaron pri la refunkciigo de la reaktoroj. Responde al tiu postulo, la registaro planas refunkciigi la reaktorojn n-roj 3 kaj 4 de Ooi en la gubernio Fukui. Subministerio pri Nuklea kaj Industria Sekureco konstatis, ke tiuj estas tenataj sufiĉe sekuraj, kaj surbaze de tiu konstato, tri ministroj juĝis, ke la refunkciigo de tiuj du ne havos problemon, kaj komencos persvadi la koncernatajn urbojn.
57% de la urboj kaj vilaĝoj situantaj en la radiuso de 30 kilometroj de atomcentralo aprobas refunkciigon, kondiĉe ke la registaro montros la klaran kondiĉaron kaj sekurecon por tio.
Kial ili tiel facilanime povos aprobi la refunkciigon, kiam ankoraŭ ne finiĝis esploro pri la akcidento en Fukuŝima ? Krome oni nove trovis fendegojn ĉirkaŭ la reaktoroj, kiuj povos kaŭzi tertremon kaj detrui tiujn. La 31an de marto Klerulantaro vokita de la registaro publikigis la teruran prognozon pri la eventuala grandega tertremo en la Pacifika Oceano laŭ la suda Japanio. Laŭ tiu prognozo la plej granda cunamo altos 34,4 metrojn. Ĉu la japanaj reaktoroj povos kontraŭstari tiun tertremon kaj la cunamon ? La registaro estas vere kuraĝa, riskonte la estontecon de Japanio kaj la vivon de la japanoj.

Suferantoj de la nuklea akcideno
Plejparto de la japanoj volas haltigi ĉiujn atomreaktorojn. S-ro Ozaki Muneharu 75-jara, kiu rifuĝis de la nuklea akcidento en Fukuŝima, diras : « Malfunkciigu ĉiujn reaktorojn. Tiuj tute ne estas sukuraj. TEPCO nenion povas fari por solvi la problemon. Ĝi zorgu pri nia vivo, post kiam ni devos lasi la provizoran domon. Se daŭros tiu situacio, ni estos forgesitaj. Tion mi plej timas. »
S-ino Tanaka Ŝinobu, kiu rifuĝis de la vilaĝo Iitate, Fukuŝima, diras : « La informo pri radioaktiveco en mia vilaĝo venis tro malfrue. Ni rifuĝis fine de majo ! La registaro kaj TEPCO senkaŝe klarigu ĉion al ni. Mia vivo pli kaj pli malfacilas. En la vilaĝo mi povis mem kulturi legomojn, sed ĉi tie mi devas aĉeti ĉion. Mi estas senlabora. Mi ne povas reakiri nian antaŭan vivon per malgranda kompensa mono de la registaro kaj TEPCO. »
Multaj lokoj estas kovratitaj de radioaktivaj substancoj. En lernejoj kaj infanĝardenoj infanoj ne povas ludi ekstere. Oni purigas la teron, ĉefe deskrapinte malpuran surfacon, sed la efiko ne estas tiel granda. La rezulto de modelaj lokoj de purigado publikiĝis la 26an de marto jene :
Kampo A en la vilaĝo Kauamata : 3,0 mikro-sivertoj —> 1,7 mikro-sivertoj
Kampo B en la urbo Minami Sooma : 1,3 —> 1,1
Kampo C en la urbo Namie : 10,0 —> 5,7
Ĉirkaŭ la urba oficejo de la urbo Tomioka : 11,5 —> 3,8

En la urboj Fukuŝima kaj Koorijama malproksimaj de la reaktoroj la ciferoj estas respektive 0,274 kaj 0,544 (la 19an de marto). En mia urbo 250 kilometrojn fora de la centralo de Fukuŝima la cifero estas 0,03, kaj tiu onidire estas normala, do ĉiuj ciferoj en Fukuŝima estas treege grandaj.
Ne nur Fukuŝima, sed ankaŭ Tokio kaj la ĉirkaŭaj gubernio suferas pro malpurigita tero kaj rubaĵoj. Kien oni povos forĵeti malpuraĵojn. Neniu solvo en la malgranda Japanio.

Menso-stato de suferantoj
Kumagai Ŝota 9-jara kaj Ajane 6-jara, kiuj perdis sian patron 37-jaran en la cunamo en la urbo Oofunato, diris : « Paĉjo iris al la ĉielo, sed li ofte aperas kun ridoj en diversaj lokoj, ekzemple inter floroj. » « Mi vidis paĉon inter la steloj, kiam mi suprenrigardis en vespero. » « En mia sonĝo li ofte aperas. Kiam mi diris al li, ke mi manĝis la tutan manĝaĵon, li gratulis kaj laŭdis min. »
(la ĵurnalo Mainiĉi, la 22an de marto)

S-ro Kjoono Micuo 72-jara, kiu perdis sian edzinon kaj filinon en la cunamo, “Mi havas peksenton pro tio, ke mi ne povis savi ilin. Dum la jaro mi pardonpetadis de ili, bruligante incenson en la altaro. Kvankam mi prenas medikamenton, mi ne povas dormi bone.
(la ĵurnalo Akahata, la 12an de marto)

S-ro Nakaŝita Daiki, budhisma bonzo, kiu agadas por preventi sinmortigojn, diras : “ En la kvartalo de 200 provizoraj domoj, kie loĝas rifuĝintoj, 3 homoj sin mortigis. Troviĝas homoj, kiuj diboĉas en alkoholaĵo, ĉagreniĝante pro perdo de siaj familianoj, senlaboro, rifuĝado, timo al radioaktiveco ktp. Iuj mortas, ne vizitante hospitalon. Tio estas malrapida sinmortigo. »
Kompreneble multaj strebas kaj klopodas restariĝi, kaj ne mankas kuraĝigaj kaj belaj rakontoj, sed malantaŭ la hela flanko troviĝas profunde en la koro de ĉiuj homoj malĝojo, malespero, ĉagreno ktp. nome negativa sento, kaj tiun oni ne povas facile forviŝi. Unuvorte la situacio de la suferantoj ne multe boniĝis dum la pasinta jaro.

Ĝis kiam kolero kaj helpo daŭros ?
S-ro Ootomo Kuŭaŝi 78-jara, kiu produktas partojn de maŝinoj, diras : « La altiĝo de la elektra tarifo bankrotigos malgrandajn fabrikojn. Ni estas fieraj pro nia bonega tekniko fari maŝinaron, sed tiu tradicio perdiĝos. »
(la ĵurnalo Akahata, la 25an de marto)

La 1an de aprilo TEPCO altigis la elektran tarifon al kompanioj kaj fabrikoj meznombre je 17 procentoj kaj proponas la altigon al ĉiuj familioj je 10 procentoj ekde julio, pretekstante, ke ĝi bezonas pli da mono por la produktado de elektro, havante neniun funkciantan nuklean reaktoron. Ĝi monopole liveras elektron al la metropolo, do ni ne havas alian elekton krom akcepti la proponon. Ĝi senhonte provas postvivi la « krizon », ŝuldiginte sian kulpon al aliaj kompanioj kaj ni, personoj.
Krome nun la registaro planas enkonduki 10-procentan konsumimposton (nun 5%). TEPCO kaj la registaro duope provas sufoki la japanan ekonomion kaj nian vivon.
En tiu situacio intereso pri la damaĝitaj regionoj malkreskas. Unuflanke tio signifas, ke ĉiuj popolanoj krom la suferantoj jam revenis al sia kutima vivo post unu-jara ĉagrenado, sed la suferantoj plej timas, ke ili estos forgesitaj. Ni devas demandadi nin, kiel sincere kaj kiom longe ni povu kunsenti kaj kunlabori kun la suferantoj. Ĉu la popolanoj havados tiun solidaran senton ?

Kion oni plejmalmulte fidas ?
Laŭ enketo pri « Kion vi plejmalmulte fidas ? » al 1200 homoj fare de Centro pri sekureco kaj trankvilo, la plej nefidinda organizo estas la registaro, kaj ĝia proporcio multe kreskis :
Mi ne fidas la registaron
antaŭ la katastrofo : 22,7%
Post la katastrofo : 59,2 %
(laŭ la ĵurnalo Mainiĉi, la 27an de marto)

Tiu ŝanĝiĝo estas tre grava. Nun tiom multe da popolanoj ne fidas la registaron. Eble ili opinias ne fidinda precipe la informon pri radioaktiveco el la registaro. En tiu situacio la registaro provas antauenpuŝi preskaŭ la saman energipolitikon dependantan de la nukleaj centraloj, disĵetante diversajn mensogajn informon. Tiu ne-fido al la registaro certe pli grandiĝos kaj povas esti la plej granda perdo, kiun kaŭzis la katastrofo.

Ankoraŭ 3089 homoj ne estas trovitaj :
La nombro de mortintoj : 14853
La nombro de malaperintoj : 3089
(la 28a de marto 2012)

HORI Jasuo (Japanio) hori-zonto(cê)water.sannet.ne.jp

Barcelono : 3.000 manifestaciantoj kun ĜKL kaj Laura

Rob — 2012-05-14T00:36:43Z

3.ooo homoj partoprenis la manifestacion de ĜKL [1] en Barcelono kun la agitvortoj :

LIBERIGON POR LAURA, SUBPREMADO SUFIĈAS – NE AL LA LABORA REFORMO, NEK KAPITULACI NEK PAKTI, ESTAS HORO BATALI.

La agitvortoj plej ŝatataj estis : “Liberon por Laura, senpostenigon por Puig”, “Laura, aŭskultu, ni daŭrigas la lukton”, “Ne al la labora reformo”, “Nek labora reformo nek socia pakto”, “La friponoj mortigas elefantojn” [2] ktp.


Fotis Babtrans

La manifestacio de ĜKL je la 1a de majo en Barcelono havis tre apartan signifon por ĉiuj ni, kiuj kundividis spacon por la protesto kaj la postulo. La ŝtato kidnapis nian kamaradinon Laura Gómez. Nur tiel ni povas nomi la politik-juĝan decidon ordoni prizonon kontraŭ iu, kies sola delikto estas bruligi skatolon kun monsimilaj paperoj je strat-teatraĵo, denuncanta la kapitalismon.

Laŭ ĜKL tiu ĉi 1a de majo estas la lukto kontraŭ la hontiga subpremado, kiun la ŝtato realigas kontraŭ tiuj, kiuj protestas pro la rajtoperdo, kiun tagon post tago pretigas la politikistoj kaj la financistoj por pliriĉiĝi.

La manifestacio haltis antaŭ la palaco de la Ĝeneralitato (registaro) de Katalunio por legi manifeston, verkita de Guillem Martínez, fare de la Ĝenerala Sekretario de ĜKL-Barcelono, Ángel González. La manifestacio daŭris ĝis la Ramblas kaj poste laŭ la Passeig Colom ĝis la centra ejo de la poŝtservo, kie parolis la Ĝenerala Sekretario de ĜKL Jacinto Ceacero, la ano de ĜKL-Barcelono Javier Zapata kaj la familio de Laura Gómez, kiu legis por ni vortojn senditajn el la prizono de Laŭra Gómez :

‹‹El la prizono mi deziras sciigi al ĉiuj gekamaradoj, ke mi fartas bone. Ke koni la helpon kaj solidarecon de mia familio, de miaj geamikoj kaj de ĉiuj gekamaradoj plifortikigas min. Ke mi dankas la solidarecajn agojn, kiuj estas faritaj por postuli mian liberigon.

‹‹Mi kredas, ke nun pli ol neniam ni devas esti unuiĝintaj kaj ni devas daŭrigi la batalon. Ni ne devas halti. Ni ne rajtas timi.

‹‹Baldaŭ mi eliros el tiu ĉi prizono kaj ree mi estos kun ĉiuj vi sur la stratoj,batalante por la socia revolucio.

‹‹Mi amas ĉiujn vin. Vivu la Unua de Majo kaj vivu la ĜKL !

‹‹Saluton kaj anarkion.››

Barcelono, la 1an de majo de la 2012a

[1] anarki-sindikatisma Ĝenerala Konfederacio de Laboro, hispane CGT

[2] Rilate al reĝa skandalo pri mortpafita elefanto

Modernaj bestfabrikoj

Ŝtonĉjo — 2012-05-12T18:12:33Z


Kokina bredejo en Florido

Meze de la 1900aj aŭ precipe en la 60aj jaroj en Svedio kaj eble en aliaj eŭropaj landoj, okazis grandega ekonomia ŝango en la vartado de bovinoj, kokinoj, kokidoj, porkinoj ktp, ĉar anstataŭ varti ilin en la kutimaj staloj kaj dombestaj ejoj, oni ekkolektis ilin amase en grandajn ejojn, kaj traktis ilin en maniero kiu similas al homa koncentrejo.

Jes ne estas erare kompari tiujn bestdomojn kun homa koncentrejo. La bestoj estas kolektitaj en kvazaŭ fabriko, kiu produktas el la bestoj viandon, ovojn ktp en maniero por ke la posedanto ekhavu plejmulton da mono. La problemo estas ke la bestoj estas vivuloj, kaj ne ordinaraj objektoj.

Ekzemple oni ŝparas kostojn per forigo de virbovoj. La bovinoj ja devas ekhavi viran spermon, ĉar alie ili ne ekhavos novajn idojn kaj iliaj kapabloj produkti lakton sen tio ĉesus. Nun oni ŝparas kelkajn bovojn, kaj ŝparas ilian spermon.Tiu spermo poste estas enpafita en la bovinojn.

Ankaŭ la bovidojn oni plejparte forigas, precipe la virajn bovidojn.

Kaj oni manipulas la bovinajn mamojn, tiel ili kreskas enorme, ekzemple oni donas al ili sojoproduktojn kaj la bovinoj produktas amasegon da lakto. Tiun manĝaĵon la bovinoj antaŭe ne manĝis.

Oni forigis pli kaj pli da aĵoj kie aperis la natura medio de la dombestoj en la bestfabrikoj. Fine homoj ekster la fermitaj pordoj de tiaj bestfabrikoj eksciis pri la teruraj cirkonstancoj en la amasbredado de bestoj, kaj ili kaŝe filmis la situacion, kaj montris ĝin en la televido, la teruraj vivkondiĉoj de la bestoj tre indignis homojn, kaj ĉiam pli ekestis vegeteranoj.

Sed la montrado de filmo estas okaza fenomeno, kaj poste paliĝas la memorbildo. Samtempe la domfabrikkapitalistoj kun helpo de lertaj vendistoj sukcesas tre kreskigi la produktojn de la bestfabriko, kaj tial plimulto manĝas pli kaj pli da viando kaj aliaj bestproduktoj - sed samtempe plimultiĝas la vegetaranoj !

Jarl Hammarberg, SAT Vegetara Sekcio - kaj efektive plimultiĝu la veg(etar)anoj !